Fresquita

Het is frisjes op 4.000 meter hoogte. Restaurant heeft ook geen zin om verwarming aan te steken. Bolivianen zitten met jas en warme sjaal aan tafel. Ik volg hun voorbeeld. Waarom bij zo'n weer drank in koelkast steken? Ik krijg een lauw pintje. Hier kijk ik al niet meer van op. Ik trek wel grote ogen als dienster alle lege tafeltjes begint uit te rusten met assortiment aan flesjes frisdrank, geopend, met rietje. Gefundeerd vertrouwen in toestroom van klandizie en paranormale kennis over drankvoorkeur van ditzelfde toekomstige cliënteel? Als ik halfuur later restaurant verlaat, staan flesjes nog altijd onaangeroerd op tafels te blinken.

Uyuni time

Zit in internetcafé naast franstalig Zwitsers koppel, dat druk in de weer is foto's over te tappen naar draagbare harde schijf. We naderen sluitingstijd, dus enige haast is geboden om operatie te voltooien. Ik stel hen gerust, want zie op m'n horloge dat ze deadline net halen.

Wanneer we aan kassa staan om te betalen, tovert kruidenier, want het is een kruidenierszaak cum internet, aap uit z'n mouw. Hij wijst naar wandklok die 10 minuten voorloopt, en rekent Zwitser surplus aan omdat hij zogezegd tien minuten langer open is gebleven. Ik wijs naar wijzers (sic) van m'n horloge, maar hij houdt halstarrig vol: "Dat is de klok waarmee ik werk."

In de nood kent men z'n vrienden en ik sta Zwitser bij in luidkeels protest. Als ultiem argument wordt geluidloos spelende tv aangehaald, waarop juist het journaal begint. In het Frans beginnen we al een tactiek af te spreken om geen frank (Zwitsers noch Belgisch) teveel te betalen. Uiteindelijk bindt de man toch in, en rekent enkel het normale tarief aan, wat toch al duurder uitkomt dan in andere internetcafés van dorp.

Ballenbad

Boliviaans fast food restaurant(*) wil kinderparadijs van McDonald's emuleren, en heeft hoek van bovenste verdieping uitgerust met speeltuintje, waarin ook een ballenbad figureert. Ballenbad wordt bezet door zootje tienjarigen, dat ver van alle ouderlijk toezicht compleet uit de bol gaat en zich laat verleiden tot wetteloze vuurgevechten (balgevechten?).

Gelukkig is er een net gespannen dat verhindert dat ballen/projectielen in bord van restaurantgangers belanden. Een detail dat men over het hoofd heeft gezien is de discrepantie tussen diameter ballen (8 cm) en diameter mazen (25 cm).

(*) geen hamburgers hier, maar o.a. piques (hutsepot van stukjes vlees, frieten, tomaat, ajuin...)en salchipapas (mengsel van stukken hot dog en frieten).

Xmas lights

Tijdens kerstdiner in angelsaksich gezelschap laat electriciteit in heel de stad het ineens afweten. Er wordt verder gegeten, eerst bij het licht van enkele digitale camera-schermpjes, vervolgens duikt er een kaars op, en uiteindelijk wordt tafel voorzien van stevige gasfles met lantaarn.

The Brotherhood

Het valt niet meer te ontkennen: de gringo trail bestaat, en ik zit er pal op. Haast alle rugzaktoeristen volgen ongeveer dezelfde route doorheen Bolivië en Peru. Voornaamste verschillen bestaan erin of dit in noordelijke of zuidelijke richting gebeurt en welke snelheid specifieke mochilero/a hierbij aanhoudt. Zo komt het dat je dezelfde gezichten op verschillende stops van je reisroute tegenkomt. Automatisch klit je een beetje samen: je doorstaat douane-formaliteiten met een Israëlische, je ontbijt met een Australisch koppel, je eet pizza met drie gekke Noren... In Bolivië ontmoet je zelfs vier dappere Belgen op motor.

Policia Paranoia

Zeven uur `s morgens. De zon schijnt al binnen door donkere gordijnen ontberende vensters. Je draait je nog maar eens om. Veel te vroeg om door koude straten van Potosí te dwalen. Er zijn blijkbaar toch al enkele vroege vogels op pad. Ik hoor wat gestommel aan m'n deur. Een hotelgast die de bloemetjes heeft buitengezet en z'n kamer niet meer terugvindt? "Que Pasa?" roep ik vanuit m'n warme bedje. "Men wil u bezoeken," hoor ik stem van portier. "Ik slaap nog!" roep ik terug. Ik neem wat geginnegap waar achter de deur, en dan klinkt andere stem: "Policia!" Ik schiet snel in een broek, en trek deur op een kier. Inderdaad, daar staan enkele groen geüniformeerde politie-agenten. Zonder dat ik hen hoef uit te nodigen bevinden zich zo opeens vier agenten in m'n toch al niet te grote hotelkamer. Dan volgt het klassieke dansje: paspoort, wat doet u hier, waar gaat u naartoe... Als het een huiszoeking is, is ze halfslachtig: een lege kast wordt opengetrokken, er wordt wat aan m'n gesloten rugzak gepulkt... veel overtuiging komt er niet aan te pas. Als hun nieuwsgierigheid bevredigd is, word ik vriendelijk bedankt. Ik blijf enigszins verbouwereerd achter. Dit is definitely a new sensation.

Achteraf vraag ik om uitleg bij de conciërge. Ze beweert dat dit soort controles de laatste tijd schering en inslag is. Bij rellen in Sucre ontsnapten heleboel gevangenen uit onbewaakt achtergebleven gevangenissen. Nu speurt politie hotels en pensions af naar het ontsnapte geboefte. Ik mag blijkbaar niet klagen over uur van inval, want politie kan ook in het midden van de nacht aan de deur staan. In ieder geval, als dit kadert in de actie "Bolivië heet u welkom", geldt het devies: "Back to the drawing board!"

This bridge is closed. You shall not pass!

Elke Uruguayaan aan wie ik reisplannen wereldkundig maak, fronst de wenkbrauwen. Een brug over de Rio Uruguay oversteken om in Argentinië te geraken? Dat gaat nooit lukken.

Inderdaad, het weekend voordat ik de grens over wil, sluit de Uruguayaanse regering de drie bruggen die het land met Argentinie verbinden. Normaal is het omgekeerd en zijn het de Argentijnen die moeilijk doen en bruggen blokkeren. Niet de Argentijnse regering, let wel, maar een groep milieu-activisten die het niet begrepen heeft op splinternieuwe, hypermoderne Finse papierfabriek aan Uruguayaanse kant van de Rio Uruguay. Het feit dat er in Argentinie een zevental van dit type fabrieken opereren kan actievoerders niet deren.

Volgens de Uruguayanen kan lokale caudillo in Argentijnse provincie Entre Rios het niet pikken dat Finnen oorspronkelijke plannen om zich in Argentinie te vestigen opborgen, nadat hun gevraagd werd flinke som aan pesos onder de tafel door te schuiven. Hij financiert daarom protesten om fabriek en Uruguayanen het leven zuur te maken. Uruguayaanse regering sluit nu een weekend lang de bruggen om aangekondigde intocht van protestkaravaan te beletten.

Ik weet niet waarom ik dit hier allemaal vertel. Uiteindelijk neem ik gewoon een bootje om de Rio Uruguay en meteen ook de grens over te steken.