Uyuni time

Zit in internetcafé naast franstalig Zwitsers koppel, dat druk in de weer is foto's over te tappen naar draagbare harde schijf. We naderen sluitingstijd, dus enige haast is geboden om operatie te voltooien. Ik stel hen gerust, want zie op m'n horloge dat ze deadline net halen.

Wanneer we aan kassa staan om te betalen, tovert kruidenier, want het is een kruidenierszaak cum internet, aap uit z'n mouw. Hij wijst naar wandklok die 10 minuten voorloopt, en rekent Zwitser surplus aan omdat hij zogezegd tien minuten langer open is gebleven. Ik wijs naar wijzers (sic) van m'n horloge, maar hij houdt halstarrig vol: "Dat is de klok waarmee ik werk."

In de nood kent men z'n vrienden en ik sta Zwitser bij in luidkeels protest. Als ultiem argument wordt geluidloos spelende tv aangehaald, waarop juist het journaal begint. In het Frans beginnen we al een tactiek af te spreken om geen frank (Zwitsers noch Belgisch) teveel te betalen. Uiteindelijk bindt de man toch in, en rekent enkel het normale tarief aan, wat toch al duurder uitkomt dan in andere internetcafés van dorp.