pro-active

Peruviaanse taxichauffeurs wachten niet tot er ergens een arm de hoogte in gaat of tot er om een "taxi!" wordt geroepen. Neen, ze rijden heel de dag toeterend naar alle eventuele passagiers rond, hun beschikbaarheid wereldkundig makend. Heel wat taxi's zijn bovendien uitgerust met novelty toeters zodat het op drukke kruispunten één en al gefluit, gekoekoek en geblaf is.

Ongestoord rondwandelen is er dan ook niet bij. Gringo's werken bovendien blijkbaar als een rode lap op een stier en mogen zich aan wat extra claxongeschal verwachten.

Mijn vervoermiddel of choice is de colectivo: minibusje van Japanse of Koreaanse makelij dat je voor één sol als het moet naar de andere kant van het land brengt. Ze stoppen overal en worden tot de nok volgepropt met Peruvianen. Zolang busje niet vol genoeg is naar oordeel van chauffeur en cobrador wordt er langzaam gereden en luid geroepen naar potentieel busvulmateriaal. Eenmaal vol kan er gas gegeven worden.

Sommige dorpjes zweren bij de mototaxi, een soort gemotoriseerde, overdekte riksja. Heb ook al in taxi-bakfiets gezeten, waarin je Peruviaans verkeer wel heel direct ervaart, vooral als kruispunt wordt aangesneden en passagier ook meteen als bumper lijkt te fungeren.