Easy money

In busterminal van Puno aangekomen, gaan we op zoek naar een treinticket naar Cuzco voor de volgende morgen. Eerste reisagente die we aanspreken weet ons al meteen een ticket voor de backpacker-trein naar Cuzco te verkopen. Wij blij en op zoek naar hotel. Dan bereiken ons via de backpacker-grapevine onrustwekkende berichten: backpackertrein van volgende dag zou afgelast zijn en enkel vijfmaal duurdere, volgeboekte luxetrein zou traject naar Cuzco afleggen. We bellen naar gsm van reisagente, die ons verzekert dat ze de situatie op de voet volgt en ons op de hoogte zal houden van alle ontwikkelingen. Ik hoor die avond niets meer van haar.

Volgende morgen sta ik dan maar extra vroeg op om zelf wat informatie te winnen. Aan treinstation blijkt er inderdaad geen trein te bespeuren en blijk ik ook niet de enige met een ticket voor een niet bestaande trein. Dan maar taxi naar busterminal. Hier bots ik op reisagente, die me eerst nog een excursie-traject naar Cuzco probeert aan te smeren, maar me dan toch braaf m'n ticket terugbetaalt. Niet iedereen is so lucky. Ik hoor later van twee franstalige Brusselse meisjes dat ze de toerisme-politie er bij moesten halen om hun neergetelde dollars terug te zien.

Ik weet gauw gauw busticket te kopen en zo toch nog uit Puno weg te geraken. Koppel dat net voor me staat aan te schuiven, spreekt ticketverkoper aan in het Engels en mag 30 sol per persoon betalen, ik spreek de man aan in het Spaans en betaal 25 sol.