Ik betaal braaf m'n 10 bolivianos om kerktoren te beklimmen waar een zicht op de stad op me wacht. Ik kom uit op een terras waar dikke tralies alle mogelijke uitgangen afsluiten. Van enig panoramisch uitzicht is geen sprake. Als ik op m'n tenen ga staan, zie ik enkele daken tussen de tralies.
Enigszins
pissed off daal ik terug af naar de
boleteria om m'n nood te klagen bij ticketverkoopster. "Ja, het is wat bewolkt vandaag, u kan niet echt ver zien..." Ik werp op dat het niet de wolken zijn die enige kans op
vista beletten en ben gereed om
refund te eisen.
Dan valt haar
peso: "Oeps, ik ben de deur naar de toren vergeten open te doen." Met sleutelbos in de hand bestijgt ze de trappen en geraak ik alsnog in het
sanctum sanctissimum.
