inca sherpa

Happend naar zuurstof op 4.000 meter hoogte, met ocharme zeven kilo in m'n rugzak, word ik langs alle kanten voorbijgesneld door dragers met een veelvoud hiervan op hun rug. De porters in kwestie zijn kereltjes van nauwelijks een meter zestig met kuiten van staal en longen van wel 10 liter.

Ik sla een praatje met passerende local met wie ik wat van m'n kostbare coca-bladeren deel. Hij heeft 36 kilo op z'n rug, en moet nog acht uur stappen naar klein dorpje in de bergen. Als ik wat later de top van de Dead Woman's pass bereik, is ie al niet meer te bespeuren.

Enkele jaren geleden werd heel het inca trail gebeuren streng gereglementeerd. Het pak van elke drager van toergroep wordt nu gewogen aan een checkpoint bij het begin van de trek. Pak mag de 25 kilo niet overschrijden. Of met niet al te veel kilo's in ieder geval, want we hangen met onze neus boven weegschaal en zien enkele pakken van tegen de 27 kilo passeren. Al de tenten, tafels, stoelen, voedsel, gasflessen... moet meegevoerd worden op incatrail in de dragerskaravaan. We troosten onszelf met de gedachte dat elk lekker hapje dat we binnenspelen al niet meer door drager getorst moet worden.