loverboi

Wanneer ik mij op bus weer eens uitgebreid de weg laat wijzen door een Braziliaanse schone, word ik aangesproken door een Braziliaan die mijn accent heeft herkend. Hij heeft een half jaar in Antwerpen gewoond, maar veel Nederlands komt er niet uit. B. is een 25-jarige kapper en heeft, excusez-le-mot, wapperende handjes. In stukken en brokken kom ik z'n verhaal te weten. Hij kwam in België terecht via een vakantielief: een Antwerpse vijftiger uit een bekend ondernemersgeslacht. B. is nu nog altijd onder de indruk van het enorme huis waar hij in belandde. De liefde is nu bekoeld, vandaar dat B. terug in Brazilië zit. Maar geen nood, hij heeft al weer een nieuwe vlam in San Marino, waar hij volgend jaar naar toe hoopt te trekken.

Ik word uitgenodigd voor een drankje en in één moeite door naar z'n moeders huis. Tijdens het drankje (een zuco de acerola svp), laat ik echter enkele subtiele hints vallen about where my true feelings lie, waarna tweede uitnodiging in rook opgaat. Het ga je goed, loverboy!