30.11.07

Clásico

Ik ben een week in Montevideo en mag weer proeven van hét spektakelstuk van het Uruguayaanse voetbal, Peñarol versus Nacional, in een zo goed als volgelopen Estadio Centenario. In dit stadion werd in 1930 de finale van de allereerste wereldbeker voetbal gespeeld. Een wereldbeker met 13 deelnemende naties, waaronder ook de Belgen, die per boot de oversteek naar Amerika waagden.

Via mijn Uruguayaanse connecties kom ik terecht op de Amsterdam tribune, genoemd naar de stad waar de Uruguayanen in 1928 Olympisch kampioen voetbal werden. Een andere tribune heet Colombes, naar de Parijse voorstad waar hen in 1924 hetzelfde overkwam. Hadden de Zuid-Amerikanen in 1920 voetbalploegen naar de Olympische spelen gestuurd, dan was er ongetwijfeld ook een tribune geweest die "Antwerpen" heette.

Beide ploegen verkeren dit seizoen echter in de onderste regionen van het klassement, waardoor het enige waar er voor gespeeld wordt de eer is, wat op zich al genoeg is om er een geladen namiddag van te maken. Ik vergeet af en toe de match te volgen, omdat de kolkende tribunes meer spektakel bieden. De meest lieflijke hymnes worden het veld over en weer gezonden. Om mijn talrijke (ahem) lezerspubliek of all ages niet te bruskeren, kan ik enkel de leuze "Uw beste vriend is een agent" reproduceren. Dit blijkt vreemd genoeg één van de ergst denkbare beledigingen te zijn. Als er voor half-time wordt gefloten, wrijft men zich in de handen, "Nu hebben we tijd om een supporter van Nacional af te maken!" Sweet.

Het voetbal zelf? Nacional is het meest bedrijvig, maar faalt in de zone van de waarheid. Peñarol weert zich met enkele vlijmscherpe counters. Na een rommelige wedstrijd wordt het zo 1-1.

Vijf minuten voor affluiten koken de potjes over en volgt er wat beter duw- en trekwerk. Vanuit de vier hoeken van het veld marcheren met helm en schild uitgeruste ordetroepen rustig het veld op om spelers te scheiden. Niemand lijkt echt verrast door deze gang van zaken. De kranten loven de dag nadien het feit dat iedereeen zo rustig wist te blijven.